Sahara powiększyła się na przestrzeni ostatnich stu lat aż o 10 procent

Sahara

 Naukowcy twierdzą, że zmiana klimatu jest jednym z najbardziej prawdopodobnych powodów, dla których piaski przenoszą się do nowych regionów.

Z badania wynika, że ekspansja suchych i gorących krajobrazów może nie być ograniczona jedynie do Sahary. To kolejne przykre przypomnienie o konsekwencji cieplejszego świata.

„Nasze wyniki są ukierunkowane na Saharę, ale prawdopodobnie aktualne warunki pogodowe mają wpływ na inne pustynie na świecie” – powiedział starszy autor badania Sumant Nigam z University of Maryland (UMD).

Zespół odkrył większość zmian, jakie zaszły w północnej i południowej granicznej części Sahary; przeanalizowano również warunki w Sahelu – regionie przejściowym łączącym południową Saharę z Sudańską Sawanną.

„Wiele poprzednich badań udokumentowało tendencje opadów na Saharze i Sahelu” – oświadczyła jedna z badaczek, Natalie Thomas. „Ale nasz artykuł jest wyjątkowy, ponieważ wykorzystujemy te trendy do wnioskowania zmian w pustynnej przestrzeni w skali wieku” – dodaje.

Sięgając po dane sięgające roku 1920, badacze przyjrzeli się średniej rocznej sumie opadów deszczu oraz definicji „pustyni”. Na tych obszarach w ciągu roku spada mniej niż 150 mm opadu. Bazując na aktualnych tendencjach innych niż sezonowych, naukowcy odkryli, że Sahara w latach 1920-2013 powiększyła swój rozmiar o 10 proc. W miesiącach letnich ekspansja sięgała 16 procent.

Jezioro Czad, w regionie Sahelu, służy jako przydatny wskaźnik zmieniających się warunków, jakie zaszły wzdłuż granicy Sahary. „Basen Czadu znajduje się w regionie, gdzie Sahara skrada się na południe. Jezioro wysycha” – oświadcza Nigam. „To doskonale widoczny ślad zmniejszających się opadów nie tylko w skali lokalnej, ale także w całym regionie” – dodaje.

Szereg złożonych cykli klimatycznych wpływa na warunki panujące na Saharze, w tym m.in. Pacyficzna Oscylacja Dekadowa (PDO) oraz Atlantycka Oscylacja Wielodekadowa (AMO). Biorąc pod uwagę fakt, że AMO zmienia się w cyklu 50-70 lat, długoterminowe badania, takie jak ten, mają kluczowe znaczenie dla zrozumienia, w jaki sposób zmienia się nasza planeta.

Jednak naukowcy uważają, że spowodowane przez człowieka zmiany klimatyczne wpływają również na pustynie i może się to tyczyć praktycznie każdego innego miejsca na świecie. Co ważne, zmiany te mają bezpośredni wpływ na to, jak wiele obszarów naszej planety jeszcze nadaje się do zamieszkania.

„Pustynie zwykle tworzą się w strefach podzwrotnikowych z powodu cyrkulacji Hadley, w którym powietrze unosi się na równiku i zstępuje w strefach podzwrotnikowych” – zaznacza Nigam. „Zmiany klimatu prawdopodobnie poszerzają cyrkulację Hadley’a, powodując dalszą ekspansję subtropikalnych pustyń na północ. Jednak Sahara wędruje także na południe, a to sugeruje, że działają również inne mechanizmy, w tym cykle klimatyczne, takie jak AMO” – dodaje.

Po przeanalizowaniu wpływów AMO i PDO, naukowcy oszacowali, że za około jednej trzeciej ekspansji Sahary odpowiedzialna jest zmiana klimatu spowodowana działalnością człowieka. Liczba ludności na naszej planecie wciż rośnie, co oznacza, że potrzebujemy więcej ziemi do upraw roślin, a dzieje się dokładnie odwrotnie.

Teraz uczeni chcą dowiedzieć się czegoś więcej o czynnikach wpływających na poszerzanie Sahary. „W tym badaniu naszym priorytetem było udokumentowanie długoterminowych trendów w opadach i temperaturach na Saharze” – mówi Thomas. „Naszym następnym krokiem będzie spojrzenie na to, co napędza te trendy, na Saharze oraz innych pustyniach na świecie” – dodaje.

Badania zostały opublikowane w czasopiśmie naukowym Journal of Climate.

źródło: krolowasuperstarblog.wordpress.com
Wspomóż nasz rozwój i Udostępnij:

1
Dodaj komentarz

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
KimBury Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
KimBury
Gość
KimBury

Na Saharze jest za mało wody powierzchniowej; na Antarktydzie zbyt dużo – jednak możni tego świata zamiast nawodnić Saharę wolą prowadzić wojny i wymyślać nowe bomby.